Studenten aan het woord

Nieuwsflash

Lente 2017

-

Vragen over onze opleidingen?

Op 5, 12, 19 en 26 juni 2017

om 19:00 uur

kan je een gratis

informatiesessie via skype volgen

 

Heb je interesse?

boek dan snel je informatiesessie

via info@therapiemetdieren.be

-

In september 2017

start er een nieuwe

groep in het postgraduaat

-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nieuwsflash

Vakantie 2017

-

In oktober 2017 organiseert

het BIAAT voor het eerst

een masterclass

"Boerderijdieren met carrière"

Binnenkort meer informatie

-

Op de hoogte blijven van onze evenementen?

Schrijf je in voor onze digitale nieuwsbrief en krijg 4x per jaar alle seizoens-nieuwtjes in je mailbox. Stuur hiervoor je naam en email door aan

info@therapiemetdieren.be

met vermelding inschrijven nieuwsbrief of volg ons via facebook

 

 

BIAAT is niet enkel een opleidingscentrum

-

Studenten en docenten van het BIAAT helpen jaarlijks enkele chronisch zieke mensen die dreigen hun huisdier te verliezen.

-

Als jij wil kan jij ook helpen zodat zieke mensen niet gescheiden worden van hun huisdieren ...

HOE?

Door voor je internet bestelling bij bol.com; zooplus; medpet; dogwisepublishing EERST EVEN het logo van de winkel aan te klikken

op onze website www.activiteitenmetdieren.be

Op die manier sponsor je zonder dat het je een cent kost!

-

Ben je op zoek naar interessante boeken over hondengedrag? hondentraining, ...? Klik dan op de link hieronder en steun zo

het sociaal fonds

BIAAT Studievereniging

De studievereniging "Leren met Dieren" is opgericht door studenten van het Belgisch Instituut voor Animal Assisted Therapy (BIAAT) en heeft tot doel om studenten te ondersteunen bij het delen van hun kennis en ervaringen met andere geïnteresseerden

Studenten aan het woord

 

"Interventies met assistentie van dieren - positie van de dierenbegeleider" door S. Bogaert (klas 2011)

 

Waarom volg ik een opleiding IAD (Afstudeerrichting - Dierenbegeleider in IADs)?

 

Mijn verhaal... in 2008 studeerde ik af aan de Hogeschool Gent (HoGent) als dierenverzorger (Agro- en Biotechnologie met afstudeerrichting Dierenzorg)... en dan begin je eraan, de zoektocht naar werk, sollicitaties en al snel tot de conclusie komen dat het moeilijk is om alleen met een BSc. diploma aan de slag te gaan. Vandaar mijn zoektocht naar een gespecialiseerde opleiding. Via het internet kwam ik terecht op Domein 't Kattenheye in Laarne bij het Belgisch Instituut voor Animal Assisted Therapy (BIAAT). De opleiding sprak me onmiddellijk aan omwille van het veelzijdige karakter. Je krijgt de mogelijkheid om met verschillende dieren te werken in zeer uiteenlopende situaties (zorg- en hulpverlening maar ook onderwijs edm.). Om een voorbeeld te geven, intussen zit ik in het tweede jaar en deze zomer heb ik meegewerkt aan de opstart van een uniek bezoekprogramma in een rust- en verzorgingshuis. Het leuke en vernieuwende aan dit project is dat het gaat om een bezoekprogramma waarbij een dier op bezoek gaat bij zijn eigen baasje. Het feit dat een eigenaar niet meer in staat is om voor het eigen dier te zorgen, is in dit geval geen reden om een dier naar het asiel te brengen. De hond en baasje blijven de kans krijgen om elkaar te zien (Maar informatie via www.activiteitenmetdieren.be).

 

Helaas is het niet allemaal rozengeur en maneschijn. Vele dieren die in de zorgsector werken, worden niet met de zorg omringd die ze nodig hebben. Voor een dierenbegeleider in spe, zoals ik, komt zoiets zeer hard aan en is het zelfs onbegrijpelijk. Natuulijk heb ik als dierenbegeleider --vanuit mijn kennis als BSc. Dierenzorg-- een andere visie op de verzorging van dieren dan mensen die deze opleiding niet hebben. Maar het is iets waar we toch nog te vaak mee geconfronteerd worden nl. met dieren die het in een zorgprogramma niet goed hebben. Ook worden er naar mijn mening nog te veel projecten opgestart vanuit het principe dat een dier een aanvullend middel is, vaak ook omdat de verantwoordelijke vanuit een menselijk perspectief naar het project kijken en vergeten dat dieren hun eigen visie hebben op het werk waarvoor ze worden ingezet. Het is van de dieren dat we juist zouden moeten leren.... en we mogen er volgens mij niet vanuit gaan dat selectie alles oplost. Indien je dat doet, zie je al te vaak dat dieren --wanneer ze niet meer voldoen in projecten-- zonder meer vervangen worden door een jonger of gezonder exemplaar. Nog te vaak worden dieren ook gehouden zonder dat men over de nodige kennis of financiele middelen beschikt om het dierenwelzijn optimaal te garanderen. Dit terwijl er van een dier dat werkt in een zorg of hulpverleningsprogramma toch meer gevraagd wordt dan een doorsnee huisdier. Het is dan ook mijn vurige wens om mee te kunnen werken als adviseur voor IAD projecten in de zorg. Door zulk advies denk ik dat zorgverstrekkers en hulpverleners samen met hun dieren meer hebben aan projecten die nu oppervlakkig blijven, omdat ze gebruik maken van dieren in plaats van de dieren in te zetten voor hun sterke kwaliteiten.

 

Wat is mijn toekomstdroom op IAD gebied?

Na het behalen van mijn diploma zou ik graag als fulltime dierenbegeleider aan de slag gaan. Vorig jaar schreef ik een casestudie over het inzetten van een border collie bij een persoon met een depressie. Wanneer, bijvoorbeeld bij eerder gesloten personen, de gesprekstherapie niet vlot, kan psychotherapie met assistentie van een hond een duw in de positieve richting betekenen, een motivator zijn om de patient losser te maken/meer op zijn gemak te stellen. Het inzetten van dieren binnen de psychiatrie of psychotherapie is een onderwerp dat me uitermate boeit en ik hoop hier ooit een project te kunnen voor op zetten namelijk over de meerwaarde van een dierbegeleider binnen psychotherapie met assistentie van dieren.

 

Het lijkt me ook leuk om beginnende studenten wegwijs te maken in de IAD wereld en met hen mijn ervaringen te delen.

 

Verder wil ik als dierenbegeleider een verschil maken aan de wankele toestand waarin nog te veel dieren verzeild raken. Jammer genoeg kan ik niet elk dier opvangen. Daarom wil ik meewerken aan een vangnet die deze dieren een tweede kans en een hoopvollere toekomst biedt. Nog belangrijker is om de mensen te sensibiliseren en hen attent te maken op het feit dat ook dieren in de zorg-/op kinderboerderijen etc. de nodige zorgen nodig hebben.

 

 

"Een vreemde eend in de bijt.... de dierenbegeleider" door A. Vos (klas 2010)

 

Waarom ben ik begonnen aan een opleiding IAD (Afstudeerrichting - Dierenbegeleider in IADs)?

Even een korte geschiedenis. Mijn vrouw en ik wonen buitenaf en hebben verschillende dieren (o.a. ezels, pauwen, kippen, geiten,....). We prijzen ons hier zeer gelukkig mee en willen dit geluk graag delen met mensen die het minder getroffen hebben. We hebben daarom besloten onze krachten te bundelen. Ik als verzorger van dieren met kennis van de groene omgeving en mijn vrouw als psychologisch hulpverlener. Zorglandgoed 't Huisven (Heeze, Nederland), zeg maar zorgboerderij zonder agrarische hoofdfunctie, was al snel een feit. Cliënten kunnen bij ons het aangename (in eigen tempo in de buitenlucht met dieren en/of moestuin bezig zijn) met het nuttige (het verzorgen van dieren) combineren. Tegelijkertijd met het oprichten van het zorglandgoed hebben we besloten een bijkomende opleiding over animal-assisted therapy (AAT) te volgen. Dit om ons verder te bekwamen in hoe dieren duurzaam ingezet kunnen worden bij zorgverleningsprogramma's. Ik volg de opleiding "Dierenbegeleider". Wat deze term precies inhoudt, daar kom ik dadelijk op terug. Trouwens waarom eigenlijk een aanvullende opleiding? Ik heb geleerd hoe je dieren moet verzorgen en hoe je ze respectvol behandelt. Maar ons inziens gaat het inzetten van dieren in zorgprogramma's een stuk verder. Dit is voor mij waar het bij interventies met assistentie van dieren (IADs) om draait namelijk door dieren te laten deelnemen aan zorgprogramma's doe je een groot beroep op hen. Je verlangt op dat moment meer van een dier dan op een kinderboerderij of in een dierentuin en heel andere dingen dan bij blindegeleidehonden of politiehonden. IADs vragen een professionele grondslag gericht op zorg. Niet alleen wat betreft het welzijn van het dier maar ook wat betreft een succesvol verloop van het zorgtraject voor de cliënt. Zorglandgoed 't Huisven willen we tot IAD-waardig ontwikkelen, zeg maar een IAD-zorglandgoed opbouwen. Nu is het nog werken en bezig zijn met dieren, met indien nodig psychiatrische hulpverlening. Stap voor stap willen we IAD-concepten gaan introduceren en ontwikkelen, te beginnen met activiteiten (AADs), later ook therapeutische en leerconcepten in samenwerking met therapeuten en docenten. Maar op de eerste plaats zal dit jaar onze aandacht uitgaan naar de inrichting van de gronden, de huisvesting en de selectie en training van onze dieren. Dit om ons Huisven IAD klaar te maken.

 

Aan de slag als dierenbegeleider? Wat doet een dierenbegeleider in IADs?

Laten we starten met een vaak gehoorde uitspraak: "Een dierenbegeleider staat in voor de verzorging van dieren die ingezet worden in IADs". Klopt dit? Is dit de juiste inhoud voor de term dierenbegeleider....? Neen, het is niet hetzelfde. Er is heel bewust voor een nieuwe term dierenbegeleider gekozen, naast die van dierenverzorger en dat is ook logisch want dierenzorg is al een bachelor programma (BSc.).

 

De term dierenbegeleider (in Engelstalige literatuur bekend als "Animal Handler") is voor zover we weten het eerst opgedoken in 2006 toen de stichtende leden van ons huidig opleidingscentrum voor het Departement BIOT (HoGent) een postgraduaatsprogramma "Training en begeleiding van dieren in de zorgverlening" hebben opgezet. Afgestudeerde dierenverzorgers konden hier leren hoe ze dieren konden inzetten in educatieve, sociale of therapeutische programma's. Met andere woorden ons huidig opleidingsprogramma neemt als basiscompetentie mee dat dierenbegeleiders in opleiding al minimaal een professionele BSc. Dierenzorg behaald hebben of op Bachelor niveau weten hoe met dieren om te gaan, hen te verzorgen, hoe hen veilig te hanteren, hoe hen te huisvesten, etc. Een tweede vereiste om een dierenbegeleider te worden op leidinggevend niveau (dwz dat men instaat voor alles wat te maken heeft met dieren binnen een (nieuw) IAD project), is dat men zich kan baseren op een degelijke fundering en niet op een gevoel van "zo zal het wel goed zitten". Die degelijke fundering halen wij uit wetenschappelijke inzichten, dat wil zeggen dat men in deze opleiding ervan uit gaat dat men wetenschappelijke literatuur kan lezen en begrijpen. Deze literatuur is veelal Engelstalig, niet op de laatste plaats omdat de beste literatuur voor IADs op dit moment nog altijd uit Amerika komt maar ook dat het begrip "Animal Handler" daar al veel meer ingeburgerd is dan hier. Tenslotte moet men als "Dierenbegeleider" een goede theoretische basis hebben over IADs. Vaak zijn er namelijk geen pasklare antwoorden op de veelal nieuwe vraagstukken in deze relatief jonge beroepsgroep. Je moet daarom een sluitende redenering kunnen opbouwen met de elementen die je in de wetenschappelijke literatuur kunt terugvinden. Je moet, en dan spreekt de bosbouwer in mij, als het ware de bomen in het bos zien staan en weten hoe hier mee om te gaan.

 

 

"Orthopedagogisch werken met dieren, een werk voor specialisten" door T. Capens (klas 2010)

 

Waarom ben ik begonnen aan een opleiding IAD (Afstudeerrichting - Orthopedagogisch werken met Assistentie van Dieren)?

Al van kindsbeen af ben ik gefascineerd door alles wat met dieren te maken heeft. Voor mij lijkt het dan ook logisch dat dieren een meerwaarde kunnen zijn in het orthopedagogisch werken. Maar toen zat ik met de vraag: "Hoe kan ik dieren inzetten in de orthopedagogiek?" en in mijn zoektocht naar het antwoord op deze vraag ben ik terechtgekomen bij het opleidingscentrum voor animal-assisted therapy in Laarne. Voor mij is het belangrijk om te zien hoe een dier een meerwaarde kan zijn tijdens een leerproces en van uit mijn vooropleiding als MSc. Orthopedagogiek vind ik het heel belangrijk dat ik daar een gefundeerd antwoord op krijg, dus ben ik niet zomaar gaan werken in een setting waar men bijvoorbeeld kinderen met beperkingen en dieren samenplaatst, maar heb ik er voor gekozen om een opleiding IAD (Afstudeerrichting: LAD) te combineren met een wetenschappelijke studie die ik zelf heb uitgevoerd.

 

Hoe ervaar ik de kracht van dieren in mijn werk?

Tijdens mijn onderzoek (=wetenschappelijke studie) stootte ik vaak op mythes over Interventies met Assistentie van Dieren (IADs) waarvan ik er vandaag 2 zou willen delen met jullie. Een eerste mythe is dat een orthopedagoog therapeutisch werk kan doen, dus therapie kan geven. Dat kan uiteraard niet, want het zijn twee verschillende opleidingen. Ze vertonen inderdaad raakvlakken, maar hebben toch een verschillende invalshoek en verschillende methodieken. Orthopedagogen bekijken volgens W. Ter Horst problematische opvoedingssituaties en trachten hier opnieuw beweging in te brengen en J. van der Ploeg stelt dat orthopedagogische interventies verschillen van therapeutische methodieken. Het is dus duidelijk dat LAD niet verkeerdelijk Therapie met Assistentie van Dieren (TAD) genoemd mag worden. LAD op zich is namelijk heel waardevol. Zo heeft niet iedereen therapie nodig maar iedereen kan wel baat hebben bij ondersteuning tijdens een persoonlijk groeiproces. Een tweede mythe die ik kort zou willen bespreken is dat veel mensen geloven dat iedereen een LAD-programma kan opstellen, dat men dus geen diploma of vooropleiding nodig heeft om iemand te coachen of te begeleiden tijdens leerprocessen. Volgens mijn visie en dit is eigenlijk de visie die ik tijdens mijn opleiding orthopedagogiek aan de universiteit (UGent) meegekregen heb oa. door orthopedagogen zoals Prof. Dr. E. Broekaert is de eerste stap in het opstarten van eender welke behandeling binnen de traditionele orthopedagogiek een grondige beeldvorming en diagnosestelling van iedere individuele client. Zo kunnen de noden van de client in kaart gebracht worden en specifieke doelen beschreven worden. Heeft een client een leerdoel dan kan er een orthopedagogische methodiek vertaald worden naar een LAD programma, meer specifiek het orthopedagogisch begeleiden met assistentie van dieren. Heeft de client eerder nood aan een therapeutische interventie dan dient de orthopedagoog de client door te verwijzen naar iemand met de juiste competenties. Ook dit blijft behouden binnen LAD omdat we ook binnen interventies met dieren steeds multidisciplinair te werk gaan.

 

"Kunnen pluizige dieren een meerwaarde betekenen binnen psychiatrische verpleegkundige units" door A. Desloovere (klas 2010)

 

Waarom volg ik een bijscholing IAD (Lezingenreeks - Psychiatrische Verpleegkunde met Assistentie van Dieren)?

Wel mijn eerste interesse in IADs ontstond toen ik in 2007 in Bolivia als vijwilligster werkte met straatkinderen. Ik leerde daar Rodrigo kennen en ik merkte dat wanneer hij samen met zijn hond Perito naar mij toe kwam hij gemakkelijk kon praten, open was, dat hij met andere woorden een sociale jongen was. Wanneer hij alleen langs kwam, zonder zijn hond, was hij de stoere afstandelijke koele jongen waarmee ik moeilijk contact kon leggen. Op dat moment wist ik nog niets van IADs. Maar ik was wel geboeid wat er kon gebeuren als mensen en dieren met elkaar omgaan. Toen ben ik net zoals velen onder jullie beginnen zoeken op het internet. Het eerste dat ik daar tegen kwam was de opleiding voor het trainen en begeleiden van bezoekdieren, die ik dan ook gevolgd heb in Nederland. Hier heb ik geleerd hoe ik mijn lieve konijn Mojito kon inzetten in bezoekprogramma's. Dit was voor mij echter niet het eindpunt. Mijn zoektocht ging voort.

 

De volgende vraag die ik mij stelde was: "Hoe denken mijn West-Vlaamse collega's over het inzetten van dieren in de psychiatrische verpleegkunde?". Om deze vraag te kunnen beantwoorden ben ik terecht gekomen bij het instituut voor animal-assisted therapy, waar ik vorig schooljaar een individueel aangepast jaarprogramma (IAJ) gevolgd heb. Binnen zo'n IAJ programma heb ik de verschillende gezichten van IADs leren kennen en onder begeleiding een onderzoek leren opzetten. Wie meer wil weten over de resultaten van het onderzoek kan doorklikken naar de webpagina over onze thesissen, daar kan je een samenvatting over het onderzoek downloaden. Veel leesplezier!

 

 

 

"GON begeleiding met assistentie van dieren" door C. Verheyen (klas 2010)

 

Waarom volg ik een opleiding IAD (Afstudeerrichting - Leren met Assistentie van Dieren)?

Volgend persoonlijk verhaal was de aanleiding voor mijn zoektocht naar een bijkomende opleiding. Puur door toeval vergezelde mijn eigen hond "Zeppos", een Border Collie (nu 5 jaar), mij tijdens een van mijn begeleidingsmomenten (GON begeleiding). Ik ervoer wat zijn aanwezigheid in korte tijd bewerkstelligde. De communicatie met mijn leerling verliep vlotter en mijn etiketje van "enge begeleidster" werd ingeruild voor "misschien toch te vertrouwen persoon". Magic happens? In dit geval misschien wel, want mijn hond was toen nog veel te jong, absoluut niet geselecteerd noch getraind voor de opdracht. Het was recreatief, maar we hadden er wel een goed gevoel bij. Deze ervaring in combinatie met de liefde voor honden, bracht me ertoe te gaan zoeken of ik mijn werk en mijn hobby niet zou kunnen combineren. Op het internet kwam ik vooral projecten in Nederland tegen en enkele opleidingen in Gent. Gent vond ik aanvankelijk wel ver, maar na een lezing te hebben gevolgd bij een van onze huidige docenten was ik toch overtuigd dat ik iets met LAD wilde doen.

 

Hoe ervaar ik de kracht van dieren in mijn werk?

Ik geloof er in dat het inzetten van dieren tijdens leerprocessen (en dan bedoel ik niet enkel binnen het onderwijs) een meerwaarde kan betekenen voor heel wat mensen, die het niet redden met de traditionele aanpak. In de toekomst wil ik liefst met personen van alle leeftijden met een autismespectrumstoornis (ASS) en randnormale begaafheid blijven werken, zodat hun groeiprocessen optimaler kunnen gebeuren via de assistentie van getrainde dieren.

 

 

"Leren met assistentie van dieren" door G. Lievens (klas 2007)

 

Waarom volgde ik enkele jaren geleden een opleiding IAD (Afstudeerrichting - Dierenbegeleidster in IADs)?

In 2007 ben ik afgestudeerd als professionele Bachelor Agro- en Biotechnologie met als afstudeerrichting Dierenzorg op KaHo Sint-Lieven (Sint-Niklaas) een keuze die ik maakte omwille van een passie voor dieren. Na deze studies ben ik op zoek gegaan naar een voortgezette opleiding die zich meer toespitste op mens-dier interacties en de mogelijkheden die deze interacties kunnen bieden en met mogelijkheden bedoel ik mogelijkheden voor zowel mens als dier. Zo ben ik terecht gekomen op het postgraduaat "Training en begeleiding van dieren in de hulpverlening". Na mijn opleiding ben ik in samenwerking met mijn huidige collega's in het IAD-veld blijven werken. Als specialisatie heb ik gekozen voor de ontwikkeling van methodieken voor IADs dat wil zeggen dat ik mij o.a.traditionele therapeutische en educatieve materialen creatief ga aanpassen naar materialen die geschikt zijn om ingezet te worden binnen therapeutische en educatieve programma's met assistentie van dieren (TAD/LAD). Sinds 1 jaar ben ik ook als docent werkzaam bij het Belgisch instituut voor Animal Assisted Therapy ( BIAAT) en geef ik lezingen in het Nederlands en Frans over de positie van dierenbegeleiders in IADs en algemeen over wat IADs zijn vanuit een wetenschappelijk perspectief. Verder werk ik ook als dierenbegeleidster binnen het therapiecentrum (Domein 't Kattenheye, Laarne).

 

Wat is mijn toekomstdroom op IAD gebied?

Wel ik wil zeker in het veld actief blijven met het overbrengen en bereikbaar maken van kennis over IADs en het geven van activiteiten met assistentie van dieren (AADs). Op lange termijn wil ik verder werken aan het ontwikkelen van nieuwe methodieken, het opzetten van IADs met ratten en het verder innemen van de rol van dierenbegeleider in IADs. Een zeer motiverend, boeiend en snel evoluerend werkgebied waarin een mens zich niet snel verveelt.

Get in touch:

Copyright � 2010 � present, AATBelgium.org. � All rights reserved. � Disclaimer

 

This website, created 2010 – present by L. Meers, is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 United States License